…เกาะพยามมีจุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจด้วยกันหลายอย่างเช่น การนั่งเรือชมทัศนียภาพรอบเกาะ ดำน้ำ ดูปลา ปะการัง หรือหากเป็นช่วงบางฤดูก็จะสามารถมามองดูนกที่จะมีให้เห็นมากกว่าช่วงอื่น ๆ ด้วย…การเดินทางในครั้งนี้ผมเลือกที่พักบริเวณอ่าวใหญ่ทางด้านซ้ายของอ่าว ชายหาดกว้างยาวจากช่วงเวลาที่เดินทางผ่านมาคือวันสิ้นปีย่างก้าวเข้าพุทธศักราชใหม่ คลื่นซัดเข้าหาฝั่งตลอดเวลาทั้งวัน สามารถเล่นน้ำได้ไม่อันตรายแต่อย่างใด…

……มองออกไปทัศนียภาพเบื้องหน้าคือท้องทะเลสีฟ้า น้ำทะเลอาจดูไม่ใสนักเนื่องจากเม็ดทรายที่อ่าวใหญ่ทรายไม่ขาว เนื่องจากการที่มีเรือประมงบางส่วนมาจอดหลบลมอันส่งผลให้เกิดตะกอนและคราบดำ ทำให้เม็ดทรายบริเวณนี้ไม่ใสเท่าที่ควร แต่ถ้าเทียบน้ำต่อน้ำแล้วผมขอบอกว่า “น้ำที่นี่ใสไม่ขี้เหร่เลยแม้แต่น้อย” … ^ ^

 ……ฟองเกลียวคลื่นกระเซ็นที่พัดมาเป็นจังหวะสร้างภาพริ้วคลื่นที่สวยงาม กระแทกลงผืนน้ำพร้อมเสียงที่ดังอยู่ตลอดเวลา…และอีกหนึ่งสิ่งที่เห็นได้ชัดคือปริมาณของขยะที่ลอยมากับน้ำทะเล หรือที่อยู่บนฝั่ง หากเทียบกับตามทะเลชื่อดังฝั่งอ่าวไทยหลายแห่งแล้ว ทีนี่อยู่ในเกณฑ์สะอาดเลยทีเดียว…

…อ่าวใหญ่เป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกอีกหนึ่งแห่งบนเกาะพยามที่สวยงาม ช่วงระยะเวลาการเดินทางที่เหมาะสมมีอยู่ไม่กี่เดือนนับตั้งแต่เดือนธันวาคม ไปจนถึงเมษายน จากนั้นจะเข้าสู่ช่วงมรสุม…ดวงอาทิตย์ยามบ่ายกับชายหาดกว้าง ๆ เหมาะสำหรับใคร ๆ ที่ชอบเพลิดเพลินกับเวลาที่ไหลผ่านไปแบบไม่ต้องรีบร้อน และปล่อยให้ความเงียบสงบค่อย ๆ สร้างความสุขให้กับตัวเรา

…แสงทองผ่องอำไพยามเย็นที่ค่อย ๆ ฉาบลงบนผืนทะเลทีละน้อยละน้อย สร้างภาพอันงดงามและเป็นช่วงเวลาที่นักท่องเที่ยวเริ่มก้าวเท้าออกมาเหยียบมาย่ำผืนทรายริมชายหาดมากขึ้นเรื่อย ๆ ระยิบระยับลึกลงไปในทะเล แต่ริมชายฝั่งยังคงเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของใครหลาย ๆ คน ที่ค่อย ๆ เก็บความสุขตั้งแต่สูดลมหายใจเข้าปอด และปล่อยทิ้งเรื่องราววุ่นวายใจให้หายไปทีละน้อย ๆ

…วันเวลาไม่ใช่อุปสรรคในการเดินทาง แต่วันเวลาคือเครื่องพิสูจน์ว่าหนทางนั้นผ่านมาไกลและอยู่ด้วยกันมานานแค่ไหน คงไม่ต่างอะไรกับคู่รักนักท่องเที่ยวคู่นี้ ที่เลือกช่วงเวลาน่าจดจำไว้บนผืนดินไทย

…หาดทรายกว้างอาบด้วยสีทองบนริ้วลายที่เกิดจากธรรมชาติ เป็นอะไรที่ง่าย ๆ แต่งดงามเสมอสำหรับผม…ความสุขของใครแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน ย่อมไม่เท่ากัน บ้างเลือกเล่นน้ำ บางเลือกเดินเล่น สำหรับผมสิ่งที่มีความสุขที่สุดคงไม่พ้นการเก็บความทรงจำผ่านกล้องคู่ใจที่เปรียบเสมือนเครื่องเตือนความจำครั้งเวลาผ่านไป ^ ^

…ดวงตะวันคล้อยต่ำลงลับแนวเส้นขอบฟ้าไปแล้ว แต่ยังคงไว้ซึ่งแสงแห่งวันที่ยังเหลืออยู่พอให้ได้เก็บภาพต่ออีกสักระยะหนึ่ง เป็นอีกหนึ่งช่วงเวลาแห่งการถ่ายภาพที่ใคร ๆ ทั้งหลายต่างเฝ้ารอคอย…

…ดวงตะวันของวันลับไปแล้ว แต่ความสุขและความหวานยังไม่ลับไป จากภาพคู่รักที่ผมเห็นอยู่ตลอดเวลาริมหาดค่อย ๆ บรรจงสวมกอดกันอย่างมีความสุข สองคนสุขที่ได้อยุ่ข้างกัน ส่วนผมก็สุขที่ได้เก็บภาพสวยงามนี้ไว้…

… ทิ้งภาพนี้ไว้เป็นภาพสุดท้ายของวันก่อนจะนอนหลับไปกับเสียงคลื่นที่ซัดสาดเข้าฝั่งไปจนหลับไหล…
..Zzzzzzzzzzzz…

…เช้าวันถัดมาบริเวณอ่าวใหญ่ด้านซ้ายสุดจะเป็นแนวโขดหินโดยมาก…สุสานหอยนับพันที่เรียงรายฝังตัวแน่นกับโขดหินอันเกิดขึ้นจากฝีมือของธรรมชาติล้วน ๆ ก่อเกิดความลงตัวงดงามแปลกตาแตกต่างกันไป…พืชพันธุ์ที่เกิดขึ้นสามารถปรับตัวกลมกลืนได้เป็นอย่างดี คือ ความอุดมสมบูรณ์และความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นล้วนเกิดจากธรรมชาติทั้งสิ้น…

…คายัคหน้าหาดที่นักท่องเที่ยวจอดวางไว้เป็นตัวแบบที่โดดเด่นและสีสันตัดกันได้ดี…แสงแดดเริ่มออก คลื่นที่เห็นในภาพจะเป็นลักษณะอย่างนี้ตลอดวัน บริเวณนี้อาจไม่เหมาะกับการเล่นน้ำแต่อย่างที่บอกถ้าเป็นตรงหน้าหาดแล้วสามารถเล่นได้ตลอดวัน…

…จากภาพจะเห็นได้ถึงความเต็มอิ่มของธรรมชาติทางทะเลบนเกาะพยามแห่งนี้ ต้นไม้ริมชายหาดที่ขึ้นหนาแน่น ซ้ำบางพื้นที่ยังเป็นป่าชายเลนป่าโกงกางอันเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดที่พบเห็นได้น้อยกับพื้นที่ที่เป็นเกาะกลางทะเลแบบนี้…การเที่ยวทะเลครั้งนี้ยังทำให้เรียนรู้กับตัวเองเพิ่มขึ้นอีกว่า “ทะเลสวย ๆ ไม่จำเป็นว่าน้ำจะต้องใสอะไรมาก แต่ธรรมชาติที่อยู่รายล้อมนั้นต่างหากที่ช่วยขับให้ทะเลนั้นสวยงามมากยิ่งขึ้น”…

…แดดยามบ่ายไม่เป็นอุปสรรคสำหรับการพักผ่อน นักท่องเที่ยวต่างชาติที่โปรดปรานและชื่นชอบในสายลมแสงแดดแรง ๆ แบบนี้มีให้เห็นมากมาย ส่วนผมขอมองดูไกล ๆ อย่างชื่นชม…

…ไม่อยากจะบอกว่าอากาศดีดีแบบนี้ ปล่อยให้อยุ่อีก 2 สัปดาห์ก็ยังอยู่ได้ และต่อไปผมจะออกจากอ่าวใหญ่มุ่งหน้าสู่อ่าวเขาควาย หาดที่สวยไม่แพ้กันกับหาดนี้…จากอ่าวใหญ่ใช้บริการมอเตอร์ไซด์โทรเรียกให้มารับและส่งลงที่อ่าวเขาควาย จากนั้นจึงเป็นช่วงเวลาที่ขอทำความรู้จักและเรียนรู้ถึงทัศนียภาพของอ่าวเขาควายสักเล็กน้อย…

…อ่าวเขาควายมีขนาดพื้นที่ความยาวราบไปกับชายหาดเป็นอันดับ 2 หากเทียบกับอ่าวใหญ่ แต่ความงดงามนั้นมิได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันแม้แต่น้อย … จุดที่แตกต่างที่เห็นได้ชัดคือ น้ำที่ค่อนข้างใสกว่าอันเนื่องมาจากผืนทรายที่ฝั่งนี้เป็นสีขาว...สาเหตุเพราะไม่มีเรือประมงมาจอดหน้าหาดสักเท่าไหร่ส่งผลดีต่อสีของเม็ดทรายทำให้อ่าวเขาควายเป็นอีกหาดหนึ่งที่นักท่องเที่ยวเลือกมาพักผ่อนที่นี่เยอะพอสมควร…

…ชายหาดสั้น ๆ วิ่ง 4-5 ก้าวก็กระโดดลงทะเลได้แล้ว ทีนี้ก็อยู่ที่ว่าใครจะชอบแบบไหนที่เกาะพยามมีให้เลือกได้ตามความต้องการ…นักท่องเที่ยวโดยมากจะเป็นชาวต่างชาติที่ชอบความสงบ ไม่วุ่นวาย เหมาะกับเพื่อน ๆ ที่อยากหลีกหนีความอึดอัดจอแจจากสังคมเมือง แวะมาเป็นชาวเกาะที่เกาะพยามสัก 3 วัน 2 คืนก็ชาร์จแบตชีวิตต่อไปได้อีกสัก 2-3 เดือน…

…ซากหอยตัวน้อยขนาดตัวไม่ถึง 1 ซม. ที่ทิ้งร่างของตัวเองไว้เป็นความงดงามประดับผืนทรายริมชายหาด หากมองให้ละเอียดแล้วจะเห็นได้ว่าเราไม่สามารถคะเนปริมาณของธรรมชาติได้จริง ๆ…เล็ก ๆ น้อย ๆ ริมหาดที่มีค่ายิ่งใหญ่ เพราะหากไม่มีหิน หอยพวกนี้แล้วทะเลคงไม่งดงามและไม่สมบูรณ์เท่า…เป็นของคู่กันระหว่างทะเลกับผืนทราย เศษหินและเปลือกหอยที่ทุกคนเหยียบเดินผ่านธรรมชาติเล็ก ๆ เหล่านี้แหละครับ ที่ช่วยสนับสนุนและสร้างความงดงามอันยิ่งใหญ่ให้กับสภาพแวดล้อมที่เรามิควรมองข้าม หรือนำกลับ หรือทำลาย…

…น้ำใส ทรายขาว ต้นไม้ร่มรื่น คือนิยามที่ผมพอประมาณให้ได้กับอ่าวเขาควายแห่งนี้..
…ปล่อยภาพนี้ไว้เป็นภาพสุดท้ายที่อ่าวเขาควายก่อนจะเดินทางกลับสู่อ่าวใหญ่ในภาพต่อไปเพื่อเก็บภาพพระอาทิตย์ตก…
^_______^

…ทันทีที่ย้ายตัวเองกลับมาอ่าวใหญ่ภาพที่เห็นเบื้องหน้าเหนือเส้นขอบฟ้าไกลในวันนี้คือแสงสวรรค์ที่ส่องลงมาสู่ผืนทะเล สร้างภาพงดงามที่ทำให้รู้สึกขอบคุณธรรมชาติที่มอบสิ่งสวยงามให้ในวันนี้…คลื่นที่ส่งตัวเองพัดกระแทกเข้าหาฝั่งยังคงโถมเข้ามาอยู่ไม่ขาดสาย หนักบ้างเบาบ้างสลับกันไปตามจังหวะ มีแสงสีทองสร้างความอบอุ่นที่กระทบลงผืนทะเลอยู่เบื้องหลัง…

…เหยี่ยวแดง หนึ่งในสัตว์ท้องถิ่นโดยปกติแล้วเหยี่ยวแดงจะบินร่อนไปมาเหนือบริเวณชายหาดเพื่อหาเหยื่อ และอาหาร เป็นสัตว์ที่พบเห็นได้ง่ายและถ่ายภาพในมุมนี้ได้ไม่ยากเนื่องจากลักษณะการบินจะเป็นการกระพือปีกหลาย ๆ ครั้งและจะปล่อยปีกค้างกางให้ลมปะทะเพื่อทรงตัว .. จึงใช้จังหวะนี้ถ่ายภาพเก็บไว้ได้ไม่ยากสักเท่าไหร่

…ภาพที่ต้องการก็เกิดขึ้น บางครั้งแค่ดวงอย่างเดียวก็ไม่เพียงพอต่อการได้ภาพสักภาพ แต่ความเพียรก็เป็นอิกสิ่งที่ทำให้ได้ภาพมา…แต่กับภาพบางภาพดวงและโชคก็มีส่วนค่อนข้างมากอย่างในภาพนี้ ที่อยู่ดีดีผมก็พลันเหลือบไปเห็นไกล ๆ ถึงเรือเล็กที่มีชาวบ้านมายืนตกปลาอยู่บนเรือ โชคดียิ่งขึ้นไปอีกที่ได้เกาะเล็ก ๆ มาแบ่งน้ำหนักสมดุลให้กับภาพ

…และแล้วก็ถึงเวลาที่รอคอยวันนี้ดวงตะวันจะลับเส้นขอบฟ้า จะมีเส้นขอบฟ้ามาขีดตรงกลางกลมวงของดวงอาทิตย์หรือไม่ หรืออยู่ดีดีจะโชคร้ายถูกเมฆกลืนหายไป ใจจดจ่ออยู่กับการถ่ายภาพและลุ้นว่าผลจะลงเอยเช่นไร…

…และก็เป็นไปอย่างที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น วันนี้ดวงตะวันเกือบจะบรรจงจูบผืนน้ำได้แล้วแต่ก็มีเมฆน้อยมาบดบังไป .. หลายครั้งที่ต้องยอมรับและทำใจกับธรรมชาติที่เกิดขึ้น แต่หลายครั้งผมเองก็ขอบคุณในสิ่งที่ธรรมชาติมอบให้ไม่ว่าจะอย่างไร การเดินทางนี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ความสุข ความสุนทรีย์ ที่ได้เดินทางมากับคนพิเศษ ช่วยสร้างเวลาอันอบอุ่นให้มีค่าและน่าจดจำมากยิ่งขึ้น…

…ผมค่อนข้างเชื่อว่าหลาย ๆ คนอาจไม่ค่อยได้เห็นภาพทีเกาะนี้สักเท่าไหร่ จึงขอให้ทริปเป็นแรงกระตุ้นและแรงเชียร์ให้เพื่อน ๆ และ ใคร ๆ เริ่มหาข้อมูลและออกเดินทางไปเที่ยวกัน ไปเที่ยวในเมืองไทย ในบ้านของพ่อที่อบอุ่นและสวยงามเสมอมา และจะตลอดไป…

 Photo/Story : Forzanu

การเดินทาง
…จากกทม. ใช้เส้นทางสู่ ถ.พระราม 2 มุ่งหน้าสู่ จ.สมุทรสาคร เพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์ จนถึงแยกที่ จ.ชุมพรให้มาทางขวาเพื่อเข้าถึงตัวเมือง จ.ระนอง ขับตรงมาเรื่อย ๆ จนถึงบ่อน้ำร้อนจากนั้นให้สังเกตุทางขวาจะมีป้ายบอกไปสถานีตำรวจบริเวณท่าเรือเกาะพยาม…

…ถนนหนทางที่ใช้สัญจรไปมาบนเกาะพยาม ความกว้างเพียงมอเตอร์ไซด์ 2 คันขับสวนทางกัน มีเส้นทางสูงต่ำชันสลับกันไป บางช่วงมีเหล็กเส้นจากพื้นปูนถนนโผล่มาให้เสียวเล่น ๆ ก็ควรระมัดระวังมากขึ้นตาม…

…จากท่าเรือเกาะพยามสามารถจอดรถไว้ที่ท่าเรือเลยก็ได้ หรือหากกลัวถูกเฉี่ยวชนก็หาบ้านของชาวบ้านแถวนั้นที่มีที่รับฝากจอดก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ปลอดภัย…

…รอบการเดินทางของเรือจากเกาะพยามมีตั้งแต่ประมาณ 9.00 10.00 11.00 จนถึงประมาณช่วงบ่าย ส่วนเรือที่ให้บริการก็มี 2 แบบคือ เรือแบบธรรมดาราคา 150.-/เที่ยว ใช้เวลาประมาณ 1.30 นาที และสปีดโบ๊ต 350.-/เที่ยว ใช้เวลาประมาณ 40 นาที…

…เมื่อเดินทางถึงเกาะแล้วจะมีบริการมอเตอร์ไซด์ของชาวบ้าน ส่วนใหญ่แล้วใครพักที่ไหนก็จะมีคนจากทางรีสอร์ทมารอรับ แต่หากใครไม่เคยมาก็ใช้บริการมอเตอร์ไซด์ก็จะพาไปส่ง ยังที่พัก พร้อมขอเบอร์ติดต่อไว้ด้วยก็ดีสำหรับใครที่ขี่รถเครื่องไม่เป็นจะได้โทรเรียกได้หากอยากไปเที่ยวตามจุดต่าง ๆ แต่สำหรับใครที่ขี่มอเตอร์ไซด์เป็นการเช่ารถก็เป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าที่สุด…

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

…แสงยามบ่ายที่ค่อย ๆ คลายความร้อนแรงลงเข้าสู่ช่วงยามเย็นต้องกระทบกับทิวไม้ริมชายฝั่ง อันเป็นสัญญาณถึงว่าใกล้เวลาดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าแล้ว…



…วัดศรีชุมตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โบราณสถานที่สำคัญได้แก่ มณฑป เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย ขนาดความสูง 15 เมตร หน้าตักกว้าง 11.30 เมตร ที่ปรากฏชื่อในศิลาจารึกหลักที่ 1 ว่า พระอจนะ มีความหมายว่า ผู้ไม่หวั่นไหว…

…วัดศรีชุมมีสิ่งที่โดดเด่น คือ อุโมงค์ ในช่องผนังของมณฑปมีภาพจารลายเส้นบนแผ่นหินชนวน เล่าเรื่องอดีตชาติต่าง ๆ ของพระพุทธเจ้าที่เรียกว่า ชาดก บางภาพมีลักษณะทางศิลปกรรมคล้ายกับศิลปะลังกา โดยมีอักษรสุโขทัยกำกับบอกเรื่องชาดกไว้ด้วย…

…พร้อมกันนี้ยังเป็นสถานที่ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช มาประชุมทัพก่อนที่จะยกทัพไปปราบเมืองสวรรคโลก อันเป็นที่มาของตำนานเรื่อง พระพุทธรูปพูดได้ ที่เล่าขานกันต่อมา…

เขียวชอุ่มชุ่มฉ่ำ ณ เมืองปาย

เมื่อพูดถึง “ปาย” สิ่งแรกที่ผมคิดถึง คือ อากาศเย็น หรือหน้าหนาว ผมเชื่อว่าหลาย ๆ คนคงเห็นภาพและคุ้นเคยผ่านตาบ่อย ๆ กับภาพของปายในยามหนาว แต่อาจมีบ้างที่ไม่ค่อยได้พบเห็นหรือพูดถึงปายยามเข้าหน้าฝน ซึ่งความจริงแล้วความสวยงามนั้นมิได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย และที่สำคัญก็ยังมีอะไรอีกมากมายให้นักท่องเที่ยวได้ออกเดินทางค้นหาในยามฝนพรำอย่างนี้

หน้า ฝน เปรียบเสมือนหน้าโลว์ของการท่องเที่ยวเมือง “ปาย” แต่นี่เป็นโอกาสสำหรับคนที่อยากมาสัมผัสบรรยากาศที่ปาย แบบไม่แออัด มีความเป็นธรรมชาติ เขียวชอุ่มสบายตา สบายใจ สบายปอด เลยครับ.

ใน ช่วงหน้าฝนโรงแรมหรือที่พักที่ปาย ส่วนใหญ่ลดราคากัน 50-70% กันเลยทีเดียว เวลาฝนตกก็มีบ้างประปรายพอให้ชุ่มชื้น ช่วงเวลานี้ปายเงียบไม่พลุกพล่าน มีแต่ ฝรั่ง เกาหลี และ ญี่ปุ่น ที่เค้าชอบมาเที่ยวหน้าฝนกัน ผมว่าเพราะช่วงเวลานี้จะได้สัมผัสกับธรรมชาติและความเป็นเมืองปา ยจริงๆ โดยไม่ต้องไปคอยรอคิวร้านอาหารโปรด หรือ หันไปทางใหนก็มีแต่คนๆๆๆ เหมือนแหล่งชุมชนแออัด เหมาะสำหรับคนที่ต้องการมาพักผ่อนหนีบรรยากาศ ในเมืองที่แออัด ฝนตก รถติด น้ำท่วม

ลอง นึกถึงบรรยายกาศ เมฆครึ้มๆ ฝนตกแปะๆ ลมพัดโชยเย็นๆ แล้วคุณนอนเอกเขนก อยู่หน้าห้องพัก ที่เก้าอี้นุ่มๆ รับกลิ่นไอดิน และไอฝน สูดลมหายใจเข้า เพื่อรับอากาศบริสุทธุ์ มองออกไป เห็นภูเขา ทุ่งนา สีเขียวขจี ฟังเพลงเบาๆ อ่านหนังสือ หรือจะนอนพักแบบเต็มอิ่มซักที wow ปายหน้าฝน…

พรรณนาบรรยากาศมายกใหญ่ งั้นคราวนี้ผมจะขอแนะนำเปลี่ยนมาพูดถึงสถานที่ที่น่าสนใจของ “ปาย” กันบ้างดีกว่า โดยเริ่มจากการใส่บาตรซึ่งได้อิ่มบุญกันแต่เช้า พร้อมกิจกรรมปั่นสองล้อเที่ยวปาย สบายๆ สไตล์ Eco tour กับช่วงเวลาของวัน ซึ่งการเดินทางครั้งนี้ผมก็ได้รับเกียรติและความสะดวกจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยที่ให้โอกาสเดินทางมาในครั้งนี้

วัดศรีดอนชัย วัดแห่งแรกของอำเภอปายตามพงศาวดาร เป็นวัดแรกของเมืองปาย (อำเภอปาย) สร้างขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช 1855 โดยพะกาหม่องซอได้นำทัพพม่า ตั้งที่บ้านดอนแห่งนี้ พะกาหม่องซอจึงได้สร้างวัดนี้ขึ้นเป็นครั้งแรก ชื่อว่า วัดบ้านดอนจองใหม่ (หรือวัดใหญ่) โดยการสร้างครั้ง แรก ได้สร้างกุฏิให้เป็นที่บำเพ็ญกุศลของเหล่าทัพและประชาชนสมัยนั้น โดยได้นิมนต์พระพม่าไทยใหญ่จากแสนหวี หนองฮี เมืองปั่น ลางเคอ เมืองนาย มาจำพรรษาอบรมชาวบ้านและกองทัพสมัยนั้น

วัดหลวง เป็นวัดคู่เมืองปาย ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปาย บนถนนเขตเขลางค์ (ทางหลวง) 1095 ใกล้ตลาดเทศบาลปาย ก่อนถึงสี่แยกโรงพยาบาล ตำบลเวียงใต้ บริเวณวัดมีเจดีย์องค์ใหญ่ แบบศิลปะของไทยใหญ่ ตั้งตระหง่านสวยงามอยู่ในลานวัด

วัดกลาง เป็นวัดเก่าแก่ของอำเภอปาย หากนักท่องเที่ยวนั่งรถประจำทางมาลงที่สถานีปาย เดินทางออกมาทางซ้ายมือจะพบวัดกลาง โดดเด่นที่เจดีย์ศิลปะแบบไทยใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางวัด มีมณฑปที่ยอดมงกุฎสีทองสวยงาม รายลอบด้วยเจดีย์ทรงมอญ ส่วนบริเวณใต้เจดีย์เป็นซุ้มที่ประดิษฐาน พระพุทธรูปประจำวัดเหนือฐานวัดตั้งอยู่ตรงถนนคนเดินโดดเด่นมากครับ

วัดพระธาตุแม่เย็น ตั้งอยู่บนเขาทางทิศตะวันออกหลังหมู่บ้านแม่เย็น ด้านหลังโบสถ์เป็นที่ตั้งเจดีย์เก่า สร้างในสมัยใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด จากจุดนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของอำเภอปายได้ทั่วถึงทั้งบ้านเรืองและทุ่ง นา ยิ่งถ้าได้ขึ้นไปในตอนเย็นจะได้ชมพระอาทิตย์ตกโดยมีเทือกดอยจิกจ้องเป็นฉากหลังที่งดงาม และพระธาตุแห่งนี้เป็นจุดสังเกตของผู้โดยสารทางเครื่องบินว่าเข้าเขตอำเภอปายแล้ว

ผ่านพ้นจากวัดวาอารามที่น่าสนใจต่าง ๆ ผ่านไป มาถึงด้านกิจกรรมซึ่งทางปายก็ได้มีกิจกรรมดีดีสร้างสรรค์และรักษาสังคมขึ้นมาในโครงการ ” รักษ์ปาย ลดขยะ เพิ่ม (ปลูก) หญ้าแฝก ” บริเวณบ้านตาลเจ็ดต้น ซึ่งเป็นพื้นที่สาธารณะและยังเป็นที่ทำมาหากินของชาวบ้าน เป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ชมรมการท่องเที่ยวอำเภอปายร่วมนำเสนอ การท่องเที่ยวแบบอนุรักษ์และยั่งยืน ซึ่งเป็น ส่วนหนึ่งในโครงการ “เที่ยวหัวใจใหม่ เมืองไทยยั่งยืน” ใครที่แวะมาปายผมว่าลองสละเวลามาร่วมกิจกรรมนี้สักหน่อยก็น่าสนใจ เพราะนอกจากได้เดินทางท่องเที่ยวแล้วยังได้มีส่วนช่วยในการดูแลและรักษาธรรมชาติซึ่งเป็นกิจกรรมที่ส่งประโยชน์ตาม ๆ มาอีกมากมาย

ส่วนไฮไลท์ที่หลายคนที่มาไม่ยอมพลาดนั่นก็คือการไปเดินสำรวจและสัมผัสบรรยากาศของถนนคนเดินที่ปาย

ถนนคนเดินปาย นั้นเริ่มจาก การวางแผงสินค้าที่ระลึกเล็ก ๆ ของชาวบ้านในอำเภอปาย และสินค้าพื้นเมืองประเภทหัตถกรรมต่าง ๆ ของชาวเขา ซึ่งในอดีต ไม่ได้มีนักท่องเที่ยว และร้านต่าง ๆ มากมายเหมือนปัจจุบัน ในอดีตแผงแบกะดินส่วนใหญ่ จะอาศัยแสงไฟจากไฟถนน หรือหากเป็นร้านของชาวเขาเผ่าต่าง ๆ บางครั้งก็อาศัยแสงเทียนที่จุดขึ้นมาเสียด้วยซ้ำ และมีเพียงนักท่องเที่ยวจำนวนเพียงร้อยเศษ ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ นอกจากนี้ก็ยังมี ศิลปะวัฒนธรรมของชุมชนพื้นเมือง โดยจะมีการแสดงต่างๆ เช่นการแสดง ของวงดนตรีพื้นเมืองปายให้เราได้ซึมซับกันอีกด้วย

ผ่านพ้นค่ำคืนไปแล้วตื่น เช้าไปรับอากาศบริสุทธิ์พร้อมวิวสวยๆ ที่กองแลน กองแลน อยู่ในเขตบ้านร้องแหย่ง ห่างจากอำเภอ 7 กิโลเมตร เป็นหน้าผาสูงที่ถูกกัดเซาะ (คล้ายแพะเมืองผี จังหวัดแพร่) บริเวณกว้างประมาณ 5 ไร่เศษและอยู่ติดกับเส้นทางสายแม่มาลัย-ปาย ที่สำคัญสามารถเดินทางท่องเที่ยวได้ทุกฤดูกาลอีกด้วย และอีกหนึ่งสถานที่ที่เชื่อว่าทุกคนก็คงไม่พลาดเช่นกันก็คงเป็น

สะพานประวัติศาสตร์ท่าปายซึ่งปายนั้นนับได้ว่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน สะพานประวัติศาสตร์จึงเป็นสิ่งที่หลงเหลืออยู่หลังสงคราม โดยที่สร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อพ.ศ. 2485 ขณะที่ญี่ปุ่นเรืองอำนาจอยู่ในประเทศไทย ทหารญี่ปุ่นใช้อำเภอปายเป็นเส้นทางขนส่ง จากเชียงใหม่ไปยังพม่า สะพานแห่งนี้เป็นเส้นทางลำเลียงกำลังพลและอาวุธสู่พม่าเช่นเดียวกับสะพานข้ามแม่น้ำแควที่กาญจนบุรี

หมู่บ้านสันติชล เป็นหมู่บ้านชาวจีนที่อพยพถิ่นฐานมาอยู่ที่แห่งนี้ อยู่ห่างจากอำเภอปาย ประมาณ 4.5 กิโลเมตร ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณี เช่น การแต่งกาย ภาษา โดยเฉพาะอาหารจีนยูนาน ที่เป็นที่นิยมมากนักท่องเที่ยวนิยมไปชมหมู่ บ้านพร้อมรับประทานอาหารกลางวันแบบจีนยูนาน

จะเห็นได้ว่าปายนั้นไม่ว่าจะหน้าหนาว หรือหน้าร้อนหน้าฝน สถานที่ต่าง ๆ ที่เอ่ยมานั้นก็สามารถเดินทางมาได้ตลอด คงอยู่ที่นักท่องเที่ยวต่างหากที่จะยึดติดและให้เวลากับการเดินทางมาที่ปายในฤดูต่าง ๆ กันมากน้อยแค่ไหน ซึ่งผมเชื่อว่าใครที่เคยมาปายในหน้าหนาวแล้วลองหาโอกาสสักครั้งเดินทางมาในหน้าฝนดู ไม่แน่ครั้งต่อ ๆ ไปอาจได้กลับมาในหน้าฝนอีกครั้งก็เป็นได้

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

…ประเพณีใส่บาตรเทียน ไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนว่าเริ่มขึ้นเมื่อใด แต่สันนิษฐานว่าน่าจะเริ่มในปี พ.ศ. 2344 หลังเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ สร้าง “วัดบุญยืน” ได้ 1 ปี ในยุคเริ่มต้นเป็นประเพณีที่ปฏิบัติกันเฉพาะที่วัดบุญยืน และในระยะต่อมาได้ขยายไปทั่วทั้งอำเภอ ทั้งฝ่ายสงฆ์และฆารวาส เนื่องวัดบุญยืนเป็นวัดที่มีเจ้าคณะอำเภอ และพระเถระที่มีอาวุโสอยู่จำพรรษามาตั้งแต่อดีต  หลังจากวันเข้าพรรษา 1 วัน จึงเกิดเป็นประเพณีใส่บาตรเทียนขึ้น ในวันแรม 2 ค่ำ เดือน 8 ของทุกปีในตอนบ่าย…

….สำหรับประเพณีใส่บาตรเทียนพิธีภาคเช้าจะเริ่มตั้งแต่เวลาประมาน 9.00 น. พระภิกษุ สามเณรในเวียงสาและพุทธศาสนิกชน จะนำเทียน ดอกไม้ น้ำส้มป่อย น้ำอบ น้ำหอม มามาถวายที่วัดบุญยืน เพื่อประกอบพิธีขอขมาพระเถระชั้นผู้ใหญ่ และชาวบ้านจะพร้อมใจกันนำอาหารมาถวายภัตตาหารเพลแก่พระภิกษุ-สามเณร…

…จากนั่นช่วงบ่าย ก็ทำพิธีขอขมาพระเถระชั้นผู้ใหญ่ ภายในพระอุโบสถ ก่อนที่จะเริ่มการใส่บาตรเทียน โดยพระภิกษุสามเณรจะเดินออกจากโบสถ์ นำเทียนมาใส่ในบาตรที่จัดเตรียมไว้ ซึ่งมีทั้งหมด 69 จุด แทนจำนวน 68 วัด  และแทน 11 สำนักสงฆ์ในเวียงสา อีก1 จุด แล้วชาวบ้าน พุทธศาสนิกชน ก็จะร่วมกันใส่บาตรเทียนต่อจากพระภิกษุ สามเณร โดยจะใส่เทียน 2 เล่ม ต่อ 1 บาตร เพื่อสื่อความหมายแทน พระพุทธ และพระธรรม…

…หลังเสร็จสิ้นจากการนำเทียนใส่บาตร พระภิกษุ สามเณรจะกลับเข้าในโบสถ์ เพื่อทำพิธี สูมาคารวะแก้วห้าโกฐากส์ สูมาคาระวะพระเถระที่มีอายุพรรษากาลมาก …และสุดท้ายพระภิกษุ สามเณรจะแบ่งเทียนและดอกไม้ นำห่อด้วยผ้าสบงนำกลับวัดของตนเอง…

…แม้วันนี้ยุคสมัยเปลี่ยนไป ไฟฟ้ามีใช้กันแทบทุกที่ หลอดไฟฟ้าทำหน้าที่ให้แสงสว่างทดแทนเทียนได้ดีกว่ามาก จนทำให้เทียนมีบทบาทน้อยลงไป แต่ประเพณีนี้ก็ยังคงอยู่และปฏิบัติสืบต่อกันเรื่อยมาอย่างยาวนน แบบที่ขั้นตอนทุกๆอย่างแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย…

 …ต่างกับแก่งคุดคู้ที่ยังคงความสวยงามและมีเสน่ห์เหมือนเดิม…สังเกตุได้จากภาพที่ถ่ายมาทั้งหมดผมมีภาพที่เชียงคานกลับมาไม่ถึง 30 ภาพ แถมเป็นภาพที่ถ่ายซ้ำ ๆ กันด้วย(ไม่ได้นำมาลง) แต่ภาพที่แก่งคุดคู้มีประมาณเกือบ 200 ภาพ (แถมเลือกยากด้วยว่าจะนำภาพไหนมาลง) เอาเป็นว่าจะยังไงก็ช่างสุดท้ายแล้วก็คงต้องปล่อยไปตามความจริงต่อไปแล้วกันครับ

…แก่งคุดคู้ เป็นแก่งหินขนาดใหญ่ขวางอยู่กลางลำน้ำโขง ตัวแก่งกว้างใหญ่เกือบจรดสองฝั่งแม่น้ำโขง มีกระแสน้ำไหลผ่านไปเพียงช่องแคบ ๆ ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคม จะเป็นเวลาที่น้ำแห้ง สามารถมองเห็นเกาะแก่งต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจน…

Forzanu.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

…แม้สังคมจะเสื่อมลงไป แต่มิได้หมายความว่าทุกสังคมจะเสื่อมตามไปหรอกครับเพราะยังมีคนอีกกลุ่ม ที่ยังคงรักษามันไว้อย่างเหนียวแน่น เข้มแข็ง และยังคงความดีงามเอาไว้ …

…ตำบลแสงภา อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย…ที่นี้ยังมีประเพณีดีๆ ให้เราได้เห็น ได้สัมผัส  “ประเพณีแห่ต้นดอกไม้” ที่ตำบลแสงภา อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย   ผมเห็นมีทั้งเด็ก วัยรุ่น ผู้ใหญ่ ไปจนถึงผู้เฒ่าผู้แก่ ร่วมแรงร่วมใจ ร่วมมือกันสร้างต้นดอกไม้ ซึ้งต้นที่ใหญ่สุด กว้าง 3 เมตร สูงกว่า 25เมตร การสร้างต้นดอกไม้นั้นผู้ชายจะเป็นคนลงมือสร้างโครงต้นไม้ก่อน ไม้ไผ่ถูกนำมาใช้เป็นโครงสร้างติดยึดกันด้วยด้วยตอกไม้ไผ่ โดยที่จะไม่ใช้ลวด หรือตะปูเลยแม้สักตัวเดียว…

… จากนั่นก็ประดับด้วยดอกไม้หลากสีสันที่ผู้หญิงเป็นผู้หามา ทั้งดอกคูณ ดอกลีลาวดี ดอกอินทนินท์ ดอกหางนกยูง ดอกข่าป่า  ฯลฯ ล้วนแต่เป็นดอกไม้ที่หาได้ในท้องที่ตามฤดูกาล  …

…ร่วมแรง ร่อมใจกัประดับ จนเป็นต้นดอกไม้อย่างสวยงาม ระหว่างที่ช่วยกันสร้างต้นดอกไม้นั่น ก็รดน้ำ สาดน้ำ กันไปอย่างสนุกสนาน…

…พอเริ่มค่ำประมาณ 1 ทุ่ม เสียงกลอง ฉิ่ง ฉาบ ดังขึ้นเป็นจังหวะ ชายหนุ่มของแต่ละบ้านก็จะช่วยกันยกต้นดอกไม้ของตนขึ้น แล้วแห่ไปภายในวัดศรีโพธิ์ชัย โดยแห่รอบอุโบสถจำนวน 3 รอบ ซึ่งความหมายของการแห่ คือ รอบที่ 1 บูชาพระพุทธ รอบที่ 2 บูชาพระธรรม รอบที่ 3 บูชาพระสงฆ์ ครบ 3 รอบ ส่วนคนที่ไม่ได้แบกต้นดอกไม้นั้นก็จะเดินถือช่อดอกไม้เล็กๆ ร่วมแห่ไปรอบอุโบสถด้วย ระหว่างที่แห่ก็จะโยกต้นดอกไม้ตามจังหวะดนตรี ผู้คนที่มาร่วมงาน ก็ร่วมกันเต้นรำ สร้างความสนุกครึกครื้น…

…ที่สำคัญอีกอย่างคือมีการสร้างต้นดอกไม้ต้นเล็ก สำหรับให้เด็กผู้ชายแห่รอบๆอุโบสถ ไปพร้อมกัน ทำให้เด็กได้สนุกสนาน อีกทั้งยังได้มีส่วนร่วมกับประเพณี ซึ่งผมว่าเป็นการปลูกฝังจิตรสำนึกให้กับเด็กได้อย่างดีเลยทีเดียวละครับ…

…หลังจากแห่เสร็จแล้วก็มีการตัดสินการประกวดความสวยงามของต้นดอกไม้ มอบรางวัลแก่ผู้ที่สร้างต้นดอกไม้ได้สวยงาม และแห่ได้อย่างสนุกสนาน  แม้จะไม่ได้มากมายอะไรแต่ก็พอจะเป็นขวัญกำลังใจให้ชาวบ้าน และเป็นการส่งเสริมการสืบสานประเพณีได้อีกทางหนึ่ง…

…สงกรานต์ปีนี้ถึงตัวผมจะไม่ได้เปียก แต่ผมกลับชุ่มช่ำไปด้วยความสุขและรอยยิ้มที่ชาวบ้านแสงภา ร่วมกันสาดใส่หัวใจของผม … ^ ^ …

Photo/Story : Black Wasp.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

ยังคงเป็นการเดินทางเยือนถิ่นใต้กับทางทีมงานที่มาด้วยกันกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานเขตจังหวัดสุราษฎ์ธานี โดยสถานที่ที่น่าสนใจอีกแห่งของเมืองสุราษฏร์สำหรับการเดินทางครั้งนี้คือ “สินมานะฟาร์มสเตย์” ซึ่งเป็นฟาร์มกลางอ่าว เริ่มการเดินทางโดยเริ่มออกเดินทางจากท่าเรือของ “สินมานะฟาร์ม” ขับเรือผ่านคลอง และพื้นที่ป่าชายเลนที่อุดมสมบรูณ์บนพื้นที่กว่า 5,000 ไร่ โดยพื้นที่บางส่วนเป็นพื้นที่การทำการประมงของชาวบ้านในแถบนี้ ซึ่งยึดอาชีพการประมงเป็นอาชีพหลัก ซึ่งก็จะผ่านฟาร์มหอยต่าง ๆ แต่สำหรับเจ้าแรกที่ริเริ่มการทำฟาร์มหอยจนได้รับผลตอบรับที่ดีก็คือที่ สินมานะฟารม์สเตย์ แห่งนี้นี่เอง จนต่อมาส่งผลให้ชาวบ้านต่าง ๆ มีความสนใจและเริ่มหันมาสร้างรายได้จากฟาร์มหอยมากขึ้นกว่าเดิม

อีกหนึ่งอย่างที่ต้องชื่นชมทาง สินมานะฟาร์ม ก็คือการให้ความรู้ต่าง ๆ ในการเพาะเลี้ยงแก่ชาวบ้าน เพื่อเป็นประโยชน์ต่อชุมชน โดยสินมานะฟาร์ม ได้จัดให้มีการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ พร้อมทั้งที่พักแบบโฮมสเตย์ ไว้รองรับการท่องเที่ยวด้วย ตัวอย่างเช่น การขับเรือท่องเที่ยวผ่านป่าชายเลน ผ่านพื้นที่การเพาะเลี้ยงของชาวบ้าน หรือจะเป็นการชมวิถีชีวิตของชาวประมงจนถึงการให้ความรู้เพิ่มเติมแก่นักท่องเที่ยว เหล่านี้ล้วนส่งผลต่อด้านการท่องเที่ยวและรายได้ของชาวบ้านให้มีการพัฒนาที่ดีต่อไป

สุดท้ายสำหรับใครที่ได้เดินทางมาที่สินมานะฟาร์มแห่งนี้แล้วอย่าลืมแวะชิมหอยนางรมแบบสด ๆ สะอาด ๆ ที่ทางฟาร์มมีไว้ให้นักท่องเที่ยวได้ลิ้มชิมรส เผื่อติดใจจะได้แวะเดินทางและอาจจะอยากหาโอกาสมาเปลี่ยนบรรยากาศมานอนค้างที่สินมานะฟาร์มสักคืนสองคืนก็ยิ่งดี

ภาพ : ธเนส เจริญสุข | เรื่อง : ภานุวัฒน์ เอื้อชนานนท์

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

…เข้าเรื่องกันที่การท่องเที่ยวในบ้านเราปีนี้แนวโน้มก็คงจะทำให้คึกคักเหมือนทุก ๆ ปีที่ผ่านมา ต้อนรับเปิดพุทธศักราชด้วยทีมงานขอพาเพื่อน ๆ เดินทางขึ้นเหนือไปยังจังหวัดน่าน จังหวัดที่ว่าอาจเป็นตัวแทนหลาย ๆ จังหวัดที่ผู้คนเริ่มให้ความสนใจมากขึ้น ทั้งธรรมชาติและวิวสวย ๆ สองข้างทางที่ จ.น่านไม่เป็นรองใคร รวมไปถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่คู่บ้านคู่เมืองน่านมาช้านานคือ “พระอารามหลวง วัดพระธาตุแช่แห้ง อ.ภูเพียง”…

…“วัดพระธาตุแช่แห้ง” อยู่ที่ตำบลม่วงตี๊ด อำเภอภูเพียง เดิมก่อนหน้านี้เป็นวัดราษฎร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นพระอารามหลวงประดิษฐานอยู่ห่างจากตัวเมืองออกไปราว 3 กิโลเมตร เส้นทางขับรถสะดวกและหาง่ายมากมีป้ายบอกทางชัดเจน ตัวองค์พระธาตุตั้งอยู่บนเนินเขาลูกเตี้ย ๆ มองเห็นได้แต่ไกล ๆ เป็นสีทองสวยอร่ามใส เป็นอนุสรณ์ของความรักและความสัมพันธ์ ระหว่างเมืองน่านกับเมืองสุโขทัยในอดีตผ่านมา…

…ตัวรูปแบบสถาปัตยกรรมนั้นตัวพระธาตุตั้งอยู่บนเชิงเนินปูด้วยอิฐ ลาดขึ้นไปยังยอดเนิน กว้างประมาณ 20 วา มีบันไดนาคขนาบทั้งสองข้าง องค์พระเจดีย์เป็นแบบล้านนาไทย ฐานเป็นสี่เหลี่ยมซ้อนกันขึ้นไปจนสูง ใช้แผ่นทองเหลืองบุรอบฐาน แล้วลงรักปิดทอง จากพงศาวดารเมืองน่านกล่าวว่า พระยาการเมือง เจ้านครน่านได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุจาก กรุงสุโขทัย มาประดิษฐานไว้ที่ดอยภูเพียงแช่แห้ง และตามตำนานกล่าวว่า พระพุทธเจ้าได้เสด็จมาประทับสรงน้ำที่ริมฝั่ง แม่น้ำน่านทาง ทิศตะวันออก ที่บ้านห้วยไค้ และเสวยผลสมอแห้ง ซึ่งพระยามลราชนำมาถวาย แต่ผลสมอนั้นแห้งมาก พระพุทธเจ้าจึงทรงนำผลสมอนั้นไปแช่น้ำก่อนเสวย และทรงพยากรณ์ว่า ต่อไปที่นี่จะมีผู้นำพระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐาน จึงเรียกพระสถูปที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุแห่งนี้ว่า พระธาตุแช่แห้ง…

…นอกจากนี้พระธาตุแช่แห้งยังเป็นสถานที่ประกอบพิธีน้ำอภิเษกน้ำบ่อแก้ว จังหวัดน่าน ใช้ทำน้ำอภิเษก โดยเมื่อปีพ.ศ. 2373 เจ้าเมืองน่าน ได้ขุดบริเวณลอมเชียงของ พบว่ามี พลอยมีสีน้ำผึ้ง ขุดลึก 4 เมตร มีน้ำพุขึ้นในบ่อ น้ำก็ขึ้นมาเต็มปากบ่อ ประชาชนเชื่อถือว่าน้ำในบ่อนี้เป็นน้ำวิเศษ เรียกว่า น้ำบ่อแก้ว…

…และด้วยปีนี้ 2544 ซึ่งก็ตรงกับพระธาตุแช่แห้งที่เป็นพระธาตุประจำปีเถาะ ซึ่งชาวล้านนาและผู้ที่เคารพศรัทธาต่างก็เชื่อกันว่าหากได้เดินทางไป “ชูธาตุ” หรือนมัสการพระธาตุประจำปีเกิดจะได้รับอานิสงส์อย่างยิ่ง หากเพื่อน ๆ มีแวะผ่านไปใกล้ ๆ หรือต้องเดินทางไปเที่ยวน่านก็อย่าลืมหาเวลาไปไหว้นมัสการสักการะที่พระธาตุแช่แห้งกันสักหน่อยเสริมสิริมงคลให้กับตนเองเพื่อจิตใจอันผ่องแพ้ว ไว้เตรียมตัวต้อนรับสิ่งต่าง ๆ ที่จะเข้ามาในปีเถาะนี้เดินทางกันให้ปลอดภัยแล้วเจอกันใหม่ครับ…

  
เรื่อง / ภาพ : ภานุวัฒน์ เอื้อชนานนท์

 
…..เมื่อวันที่ 17-19ธันวาคม ที่ผ่านมา การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยร่วมกับเทศบาลนครภูเก็ต มูลนิธิเมืองเก่าภูเก็ต และชุมชนเมืองเก่าภูเก็ต จัดงาน Phuket Street Show Festival ขึ้นเป็นครั้งแรกที่จังหวัดภูเก็ต  โดยนำโชว์หลากหลายรูปแบบ จากนักแสดงนานาชาติทั่วโลกทั้ง เอเชีย อเมริกาและยุโรป พร้อมกับโชว์นักแสดงไทย มาให้ชมความยิ่งใหญ่อลังการ ซึ่งเป็นการแสดงกลางแจ้งที่จะสร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชมได้อย่างประทับใจ อีกทั้งยังมีกิจกรรมที่ผู้ชมและครอบครัวได้มีส่วนร่วม โดยไฮไลท์ของงานจะเป็นการแสดงจากคณะ Bencha Theater จากประเทศ Netherlands กับการเล่นกายกรรมบนริ้วผ้า ที่จะทำให้คนดูตื่นเต้นแทบลืมหายใจ ในช่วงเวลา 30 นาทีของโชว์นี้ นักแสดงจะหมุนตัวอยู่เหนือผู้ชม หรือจะเป็นการแสดงของคณะ Le Tennis จากประเทศฝรั่งเศส จะมาสร้างเสียงฮาให้ทุกคนด้วยการแสดง Comedy Juggling ระดับชั้นเซียนของพวกเขา ที่จำลองเอาสนามเทนนิสและสถานการณ์การแข่งขันเทนนิสสุดป่วน หรือการแสดงการเล่นลูกแก้วระดับโลกสัญชาติเนเธอร์แลนด์ของ The Sphircle ที่จะสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับคนไทย นอกจากนี้ยังมีคณะโชว์ของคนไทยอีกหลายคณะด้วยกัน เพื่อเป็นการส่งเสริมภาพลักษณ์อันดีของประเทศไทย และสร้างความเชื่อมั่นให้กับนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติให้เห็นว่าประเทศไทยยังคงเป็นประเทศที่น่าท่องเที่ยว ทั้งในเรื่องของความปลอดภัย ความสวยงามของธรรมชาติ รวมถึงการมีอัธยาศัยมิตรไมตรีและรอยยิ้มของคนไทยที่ยินดีต้อนรับนักท่องเที่ยวเสมอ

งานนี้เรียกรอยยิ้มจากผู้ร่วมชมการแสดงกันถ้วนหน้า กระแสการตอบรับอย่างถ้วมท้น ถือว่า ประสบความสำเร็จกับจัดงาน Street Show ครั้งแรกที่ภูเก็ต กันเลย งานนี้นอกจากจะมีความสุขอย่างอิ่มเอมแล้ว  ยังชมฟรีตลอดงานอีกด้วย!!

…..ประเพณีแห่ผีตลก เป็นประเพณีของชาวอุตรดิตถ์ อำเภอท่าปลา ที่ปฏิบัติสืบทอดกันมาหลายชั่วคนและสืบทอดกันมาอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำทุกปี โดยเมื่อถึงช่วงวันออกพรรษาชาวบ้านจะนำขบวนแห่ดอกไม้ ต้นกล้วย พร้อมกับตีกลองตีฆ้องให้เกิดเสียงดังเพื่อเป็นการเรียกผีเปรตผีนรกให้ขึ้นมารับส่วนบุญที่ชาวบ้านได้มอบให้ไป และก็จะเดินขบวนแห่ดอกไม้เหล่านี้ไปจนถึงศาลาเทศน์มหาชาติเพื่อทำการตกแต่ง โดยระหว่างแห่นั้นเหล่าภูตผีปีศาจก็จะร่วมแห่ขบวนรับส่วนบุญไปด้วย แต่เมื่อขบวนแห่เข้าสู่บริเวณศาลาเทศน์มหาชาติถึงตอนนั้นเหล่าผีเปรตผีนรกที่ร่วมขบวนแห่มาก็จะหนีหายไป…

…..จุดประสงค์ของประเพณีผีตลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนสืบไป โดยเน้นให้สำนึกว่าการทำความชั่วนั้นจะไปเกิดเป็นผีเปรต ผีนรกที่คอยเที่ยวขอส่วนบุญ เป็นการเตือนสติคนไม่ให้ทำความชั่ว ทำบาป เมื่อตายไปก็จะเกิดเป็นสิ่งมีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว และจะช่วยย้ำให้ผู้คนช่วยกันทำความดี ละเว้นสิ่งชั่วร้ายไม่ดี เรียกได้ว่าก็เป็นกุศลโลบายของคนโบราณที่ช่วยเตือนสติให้คนหมั่นทำความดีผ่านประเพณีที่สืบทอดต่อกันมา ซึ่งก็รวมไปถึงการทำบุญด้วยจิตศรัทธาของชาวพุทธด้วยนั่นเอง ซึ่งแม้ตัวประเพณีจะขาดหายและเปลี่ยนแปลงไปบ้างตั้งแต่ครั้งเมื่อสร้างเขื่อนสิริกิติ์ เมื่อปี พ.ศ. 2513 ทำให้ชาวบ้านต้องย้ายถิ่นที่อยู่อาศัย ส่งผลให้จำเป็นต้องกระจัดกระจายกันไปต่างบ้านต่างตำบล จึงเป็นสาเหตุให้รายละเอียดบางอย่างของประเพณีแห่ผีตลกขาดหายและเปลี่ยนแปลงไป…

…..ลักษณะของหัวผีตลกนั้นจะทำด้วยไม้ไผ่สาน  จากนั้นตกแต่งหน้าตาด้วยกาบมะพร้าว ทำเป็นคิ้ว ปาก จมูก  ส่วนลูกตานั้นทำด้วยลูกมะเขือ  มัดด้วยตอก ห่อด้วยจีวรพระ  เมื่อตกแต่งหัวเสร็จแล้วก็ก็แต่งแต้มหน้าตาให้ดูน่ากลัวด้วยสีเท่าที่หาได้  เช่น  เขม่าหม้อ  สีคราม สีจากเปลือกไม้ต่างๆ…

…..โดยชาวบ้านเล่าให้ฟังว่าในสมัยก่อน ผู้ที่สานหัวจะต้องมีการยกครู  โดยใช้เงิน 12  บาท เหล้า 1 ขวด ธูปเทียน ส่วนผู้ที่สวมหัวผีตลกจะต้องเป็นชายอายุ 20 ปีขึ้นไป หรือไม่ก็เป็นฆราวาสที่บวชเรียนมาแล้ว แต่งตัวเป็นผีไปร่วมงานแห่เข้าไปทำพิธีในป่าช้า และต้องพรมน้ำมนต์ก่อนสวมหัวผี พร้อมแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ทำมาจากเศษจีวรเก่า ตกแต่งส่วนหัวผีด้วยเส้นผมคนตาย ใช้มะเขือเป็นลูกตา ฯลฯ ใครใส่หัวผีหัวใดก็จะเก็บไว้เป็นความลับไม่บอกให้ใครรู้  จากนั้นจึงนำเครื่องบูชา อาทิ ไข่ต้ม หมากคำ พลูใบ ไปกล่าวเชิญให้วิญญาณภูติผีในป่าช้าออกเล่นสนุกด้วยกัน  ผีตลกเริ่มต้นการแห่จากวัดไปตามบ้านต่างๆ เพื่อรวมกัณฑ์เทศก์และแห่ไปวัดโดยที่ผีตลกจะไม่เข้าไปในบ้านของชาวบ้านแต่จะเล่นอยู่นอกบ้าน และหลังจากเสร็จงานผู้ที่สวนหัวผีตลกนั้นต้องอาบน้ำมนต์ธรณีสาร เพื่อชำระล้างสิ่งอัปมงคล หลังจากนั้นก็เผาหัวผีทิ้ง  แล้วจึงเสร็จสิ้นพิธีการแห่ผีตลก แต่ปัจจุบันป่าช้าอย่างแต่ก่อนไม่มีแล้ว จึงทำหัวผีตลกกันที่วัด และ การสวมหัวผีตลกจะใช้ใครก็ได้ที่เป็นผู้ชายไม่จำกัดอายุ…

…ประเพณีแห่ผีตลกของ จ.อุตรดิตถ์ สำหรับผู้ที่สนใจอยากร่วมทำบุญทำความดีผ่านประเพณีที่ดีงามที่สืบสานมาหลายชั่วอายุคน เมื่อถึงออกพรรษาครั้งหน้าก็อย่าลืมหาเวลามาร่วมขบวนแห่ผีตลกกันบ้างนะครับ…

by Black Wasp

[Show as slideshow]

[View with PicLens]